BORGEN -SEIZOEN 1 - STERK

Borgen is de nieuwe internationaal gelauwerde serie van de makers van The Killing. Laat je meeslepen door deze schitterende Deense politieke thriller.

We volgen politiek leider Birgitte Nyborg, die onverwachts verkozen wordt tot eerste vrouwelijke premier van Denemarken, maar er al snel achter komt dat haar nieuw verworven rechten en plichten hun tol eisen van haar privéleven en haar dierbaren. Het blijkt balanceren tussen carrière, privéleven, machtswellust, concurrentie, en bovenal over spindoctors en hun rol tussen pers en politiek.


De politiek en hoe haar te overleven: ‘Borgen’ werpt een verhelderende blik in de krabbenmand van de macht.

Als de onderhandelaars ondertussen vergeten zijn hoe je precies een regering moet vormen – na ruim vijfhonderd dagen zou dat niet onlogisch zijn – dan kunnen ze misschien ter inspiratie eens naar Borgen kijken. In deze nieuwe Deense dramaserie, net als The Killling gemaakt door en voor de Deense openbare omroep, slaagt men erin slechts een paar dagen na de verkiezingen een nieuwe regering samen te stellen én een regeerprogramma uit te denken. De premier die haar intrek mag nemen in Borgen (oftewel Burcht, het gebouw in Kopenhagen waar de regering zit) is Birgitte Nyborg, de voorzitster van de Middenpartij. Zij kreeg de leiding over het land onverwacht in de schoot geworpen nadat de vorige premier net voor de verkiezingen in een schandaaltje terechtkwam, en moet nu proberen zich zo snel mogelijk in het politieke spel in te werken.

Net zoals The West Wing – toch hét voorbeeld als je het over politieke dramareeksen hebt – lijkt Borgen een beetje een progressieve wensdroom van de schrijvers. Nyborg is immers een heel standvastige en vooruitstrevende premier, die niet bang is om neen te zeggen tegen de Verenigde Staten (over CIA-vluchten op Groenland) of machtige industriëlen (over quota voor vrouwen in de raad van bestuur) en opkomt voor de kleine man in de Deense straat. Toch is de serie allerminst een sprookje, want ook de duistere kanten van de politiek komen uitgebreid aan bod: Nyborg is vaak verplicht om haar idealen aan de harde realiteit aan te passen en komt er eveneens snel achter dat het premierschap weinig ruimte overlaat voor vriendschap of ‘quality time’ met je gezin. Daarnaast legt Borgen ook de moeilijke relatie tussen politici en de media bloot, via het personage van Kasper Juul, de briljante, maar niet altijd even humane spindoctor van Nyborg.

Om nu te zeggen dat Borgen even goed is als The West Wing zou overdreven zijn, want het razende tempo en de snelle dialogen van die serie ontbreken hier. Maar het is wel een erg volwassen reeks waarin zonder overdreven dramatiek of vergezochte wendingen het politieke spel wordt ontleed en omgesmeed tot sterke televisie. Geen extra’s. (Stefaan Werbrouck - KnackFOCUS)

Speelduur: 10 x 60 minuten

"Nuovo Cinema Paradiso" Final Scene

DENNIS HOPPER - BLUE VELVET - DAVID LYNCH

Schitterende film

Anna Karenina (Tolstoj) - Swan Lake Waltz (Tchaikovsky)

Anna Karenina is getrouwd met een twintig jaar oudere hoge ambtenaar: een streng en gevoelloos man die alleen maar denkt aan zijn carrière. Anna wordt verliefd op de jonge, rijke officier Vronski en de liefde is wederzijds. Ze trekken zich weinig aan van hun omgeving. Anna komt geleidelijk tot het besef dat ze in een hopeloze situatie terecht is gekomen. Na allerlei pijnlijke ervaringen en een gelukkige periode met haar geliefde in ltalië, wordt ze meer en meer geobsedeerd door het idee dat zelfmoord de enige uitweg is.

INGLOURIOUS BASTARDS - DRAMA****

Quentin Tarantino heeft in ‘Inglourious Basterds' de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog met een vette knipoog herschreven. Zijn versie is een amusante (en geslaagde) mengeling geworden van de ingrediënten van de klassieke oorlogsfilm, een vleugje spaghettiwestern, een portie absurdistische kolder en een dosis geschiedvervalsing. Hij laat ons het einde van het Derde Rijk beleven zoals dat in zijn rijke fantasie had kunnen zijn.

Het verhaal beslaat vijf hoofdstukken. In het eerste deel wordt Hans Landa (de Jodenjager) geïntroduceerd (een bijzonder overtuigende rol van Christoph Waltz). Hij vindt op een afgelegen boerderij in Frankrijk een ondergedoken Joodse familie, waarvan dochter Shoshanna Dreyfuss (Mélanie Laurent) weet te ontsnappen. Zij zal later nog een belangrijke rol gaan spelen. Daarna worden de Inglourious Basterdsgeïntroduceerd: een beruchte verzameling Joods-Amerikaanse gangsters, psychopaten, moordenaars en halve mislukkelingen. Allen hebben hun eigen vaardigheden: de een is ‘handig' met messen, de ander slaat graag met honkbalknuppel. Deze speciale Amerikaanse legereenheid wordt aangevoerd door luitenant Aldo Raine (prima rol van Brad Pitt). Zijn belangrijkste credo: ‘I'm in the business of killing natzees'. Achter de frontlinie moeten zij zoveel mogelijk Nazi's doden, waarbij zij hun reputatie vestigen door hen na afloop te scalperen.

Later komen wij de gevluchte Joodse Shoshanna weer tegen. Zij runt inmiddels een bioscoop in Parijs. Een nog jonge maar befaamde Duitse oorlogsheld (Daniel Brühl is hier op dreef) wordt verliefd op haar en ter ere van zijn heldendaden is een Duitse propagandafilm met hem in de hoofdrol gemaakt die - door zijn bemiddeling - de première in haar bioscoop in Parijs zal krijgen. Het is een uitgelezen kans voor Shoshanna om in een complot met haar échte geliefde wraak te nemen op alles en iedereen in de Nazitop. Maar de Inglourious Basterds duiken weer in het verhaal op, Zij hebben met hulp van de Duitse undercoveragente Bridget von Hammersmark (Diane Kruger) ook een complot in gedachten. Deze twee complotten zitten elkaar behoorlijk in de weg en de amusante ontwikkelingen volgen elkaar snel op. De clou blijft hier geheim, maar verklapt mag worden dat Tarantino zijn fantasie de vrije loop heeft gelaten met een fraai resultaat als gevolg.

Een bekende uitspraak van Tarantino is: ‘Ik vind dat je rustig mag stelen als de film er beter van wordt. Als je betrapt wordt, kun je altijd nog zeggen dat het om een hommage gaat'. De titel werd met enkele opzettelijke humoristische taalfouten ‘geleend' van de film ‘Inglorious Bastards' uit 1978 van Enzo Castellari. Ook is de film schatplichtig aan de befaamde klassieker ‘The Dirty Dozen' (destijds in zijn genre een puike film).

Het camerawerk is fraai, het spel van alle acteurs uitstekend. De vertolking door Christoph Waltz van de beminnelijke én spijkerharde SS-officier Hans Landa springt er uit, hij ontving hiervoor in Cannes een Gouden Palm. Als film en als hommage is ‘Inglourious Basterds' dan ook geslaagd. Tarantino heeft weer een fraai en hem zo kenmerkend stuk cinema toegevoegd, zijn reputatie als regisseur van verrassende films is hiermee weer eens bevestigd. Zwarte humor, veel vette knipogen, het is allemaal regelmatig heerlijk over the top.

Voor een film over de Tweede Wereldoorlog blijven de acties relatief beperkt. Hoewel de scalpen regelmatig worden gesneld en de honkbalknuppel soms als afschrikwekkend wapen wordt ingezet blijft het allemaal binnen de perken, ook al is het af en toe even schrikken. De kolderieke opzet staat echter voorop. De soundtrack is van maestro Ennio Morricone en levert een sterke ondersteunende bijdrage, ook hier veel vette en smakelijke knipogen naar de muziek van diens spaghettiwesterns! ‘Inglourious Basterds' is lachen en genieten voor liefhebbers! (Rob Veerman)

If you love Quentin, get ready for a hell of a ride!

DE BEER - JEAN-JACQUES ANNAUD

Unieke wildernisfilm vanuit het perspectief van kleine beer Youk die zijn moeder verliest en een nieuwe vader vindt in de aangeschoten brombeer Bart. Met een groepje jagers op de hielen leert Bart zijn pupil de kneepjes van het vak: vissen, rechtop staan, bomen omduwen en soortgelijke onontbeerlijke handigheden. Vier jaar training (onder andere om Youk uit de klauwen van Bart te houden) en massa's 'marshmallows, appels, zalm en kippenpoten' (een beer acteert naar verluidt alleen voor voedsel) resulteerden in de absolute Franse kaskraker van 1988. De film werd voornamelijk gefilmd in Italië (Dolomieten) en Oostenrijk (Tirol) met een majestueuze slotscène in Canada (MacKenzie Delta).

DIRTY DIARIES - MIA ENGBERG - FILM

Een 'feministische' pornofilm is donderdagavond in première gegaan in Zweden. Opmerkelijk genoeg kwam de film met overheidssubsidies tot stand en draait hij volledig om de vrouwelijke visie op seksualiteit.

Dirty Diaries, een twaalfdelige reeks van pornografische kortfilms, werd door de Zweedse, feministische documentairemaakster Mia Engberg gedraaid en kon op 500.000 kroon of 48.000 euro overheidssubsidie rekenen.

"Pornofilms werden altijd al gemaakt door mannen en voor mannen", licht Engberg de bedoeling van haar werk toe. "Alles draait om seksualiteit vanuit het standpunt van de vrouw. De film werd niet gemaakt om het mannelijke publiek te plezieren noch om geld binnen te rijven", voegt ze er nog aan toe.

Voorproefjes van de film zijn trouwens te zien op de website van de documentairemaakster (www.dirtydiaries.se). Volgens Engberg is de film feministisch omdat hij op een natuurlijke manier de vrouwelijke seksualiteit toont en dus niet dezelfde weg opgaat als de traditionele pornofilms waarbij vrouwen als objecten opgevoerd worden.
Zo'n film blijft natuurlijk niet zonder reactie.

Zo keurt Beatrice Fredriksson, een lid van de conservatieve partij van de Zweedse premier Fredrik Reinfeldt, op haar blog de subsidies aan een pornofilm af. "De overheid moet haar geld niet aan zo'n soort zaken geven omdat het zogezegd feministisch zou zijn", oordeelt ze.

Het Zweedse filminstituut nam daarop de verdediging van de subsidies voor de pornofilm op zich: "Iedereen in de film is meerderjarig, ging akkoord en deelt in de opbrengsten van de film." (belga/mvdb)

GRAN TORINO **** - DRAMA

Als de gepensioneerde Walt Kowalski iets ziet wat hem niet bevalt - en er is heel veel in de wereld dat hem niet bevalt - komt er een ingehouden gegrom uit zijn binnenste, als een valse waakhond die op het moment wacht dat hij van de ketting mag.

Hij heeft veel meegemaakt en we geloven hem onmiddellijk, want Walt Kowalski wordt gespeeld door de 78-jarige Clint Eastwood, die uit alle rollen uit zijn vijftigjarige acteercarrière wel iets meeneemt naar dit portret van een Koreaveteraan, arbeider van een Fordfabriek en recente weduwnaar.

Zoals Walt Kowalski daar op zijn eigen veranda, door de spleten van zijn ogen naar het verval van de buurt zit te kijken, naar de gazons die niet meer onderhouden worden, de afbladderende verf bij de buren en de jeugdbendes die door zijn straat cruisen, alsof hij er niet zit, zou je kunnen denken dat hij Dirty Harry is, of één van die vele andere ijzervreters uit zijn cv die hun Magnum hebben ingeruild voor een mager pensioentje.

Van zijn familie hoeft hij het niet te hebben; hij heeft slecht contact met zijn zonen en hij vermoedt dat zijn schoondochter achter zijn huis aanzit. In zijn garage staat het enige waar hij nog waarde aan hecht. Het is een Ford Gran Torino uit 1972, die hij zelf nog heeft gebouwd in de fabriek, een glanzend symbool van vervlogen dagen.

De oude buren van Walt zijn allang verdwenen en hij woont nu temidden van de Hmong, een kleine minderheid uit de heuvels van Laos, die tijdens de Vietnamoorlog de kant van de Amerikanen kozen en na de oorlog moesten vluchten. Maar dat soort historische nuances lijken Walt niet te interesseren. In zijn bittere wereldbeeld is er slechts ruimte voor gooks (spleetogen); daar moet worden bij gezegd dat geen enkele groep er goed van afkomt bij Walt.

Eastwood heeft aangekondigd dat Walt zijn laatste rol is en je krijgt de indruk dat hij deze rol heeft gekozen omdat hij samen met Walt afscheid kan nemen van veel rollen die hij heeft gespeeld. De woedende ijzervreter wordt langzaam geraakt door de gebeurtenissen om hem heen als hij kennis maakt met een broer en zus (Bee Vang en Abney Her) die naast hem komen wonen. Hij ziet hoe de jongen onder druk komt te staan om tot een bende toe te treden en hoe de jonge vrouw wordt lastiggevallen door weer een andere bende. Hij grijpt in en wordt, tegen zijn wil een held in de buurt.

Eastwood, die zichzelf hier regisseerde in zijn bekende sobere en effectieve stijl, maakt er geen makkelijke sentimentele transformatie van. Zijn Walt blijft een weerbarstig karakter die weliswaar een oorlogstrauma meedraagt, maar dit wordt nergens als een wit konijn uit een hoed gehaald.

Net als in zijn meesterwerk Unforgiven maakt Eastwood in Gran Torino uiteindelijk een einde aan de wraakmythe, die in zoveel films verlossing brengt. Alles lijkt te worden opgezet voor een finale afrekening van de veteraan met de jongens die zijn buurt en zijn nieuwe vrienden terroriseren, en niet te vergeten voortdurend op zijn gras komen, maar de film heeft een verrassing in petto.

Geen grote, wereldschokkende ontmaskering van onze eigen bloeddorst, maar het werkt, omdat Walt wordt gespeeld door Clint, de laatste der ijzervreters en wordt geregisseerd door Eastwood, de regisseur die op zijn minst ouderwets degelijke films maakt. Als deze film een auto was, dan was het vermoedelijk een 1972 Ford Gran Torino. (Parool.nl - MARK MOORMAN)

ELEGY **** - DRAMA

Regisseuse Isabel Coixet gooide al hoge ogen met films als ‘My Life Without Me' en ‘The Secret Life of Words' waarvoor ze zelf het scenario schreef. ‘Elegy' daarentegen is een verfilming van Philip Roths boek ‘The Dying Animal'. Zijn werk is al eerder met succes verfilmd met ‘The Human Stain' (2003). 'Elegy' doet het ook erg goed, de film ontving een nominatie voor een Gouden Beer op het filmfestival van Berlijn.

‘Elegy' draait om het leven van David Kepesh (Ben Kingsley), die door bindingsangst zijn vrouw en zoon verlaten heeft. Sindsdien heeft hij regelmatig relaties, zonder dat hij iemand te dicht bij laat komen. Zijn inmiddels volwassen geworden zoon Kenny (Peter Sarsgaard) heeft het zijn vader nooit kunnen vergeven dat hij hen verlaten heeft. De enige constante factor in Davids leven is zijn beste vriend George (Dennis Hopper) en Carolyn (Patricia Clarkson), een oud-studente van David met wie hij al ruim twintig jaar een open seksrelatie heeft. Tijdens één van zijn colleges raakt David smoorverliefd op de ruim dertig jaar jongere studente Consuela (Penelope Cruz). In eerste instantie gaat het hem alleen om de seks maar langzaamaan raakt hij steeds meer in de ban van haar. Uiteindelijk blijft het leeftijdsverschil hem parten spelen. Hij wordt jaloers en vreest dat Consuela weggenomen zal worden door een jongere man. George adviseert hem om de relatie te beëindigen voor het te laat is maar David kiest er voor om deze door te zetten. Gaandeweg komt het onvermijdelijke en wordt de relatie verbroken. Het verhaal neemt een ontroerende wending, wanneer Consuela David een aantal jaren later belt omdat zij hem dringend iets moet vertellen.

Coixet vertelt het verhaal op een rustig tempo met de nodige stiltes, waardoor de film misschien niet voor iedereen is weggelegd. Het zorgt er wel voor dat de hele cast de tijd krijgt om hun personages goed te ontwikkelen. Alle acteurs zijn goed gecast en zijn uitstekend op elkaar ingespeeld. De personages zijn echte mensen van vlees en bloed wat de geloofwaardigheid ten goede komt. Het zijn de acteurs die de film naar een hoger plan tillen. Ben Kingsley speelt een goede rol als de fragiele David. Ook de bijrollen van Dennis Hopper, Patricia Clarkson en Peter Sarsgaard zijn uitstekend neergezet. Vooral Penélope Cruz laat zien wat zij in huis heeft, niet alleen in haar naaktscènes. Haar acteerwerk is bewonderenswaardig. Ze speelt een sterke vrouw die precies weet wat zij wil in het leven. Haar personage is sterker dan David.

‘Elegy' is een prachtige, oprechte film over liefde, dood, ouderdom en de twijfels die bij relaties kunnen ontstaan. Coixet heeft met een ware sterrencast een ontroerende en fascinerende film gemaakt die vanaf de eerste scène boeit en je niet meer loslaat. Marvin Heineman

IRON MAN **** - ACTIE

De stripheld Iron Man is voor het grote publiek een van de minder bekende striphelden uit de stal van Marvel Comics, hoewel hij een van hun populairste karakters is. Hij is in ieder geval niet zo algemeen bekend als bijvoorbeeld Spider-Man of X-men.

Tony Stark (Robert Downey Jr.), een steenrijke ondernemer en uitvinder, wordt ontvoerd in Afghanistan waar hij gedwongen wordt om een massavernietigingswapen te bouwen. In plaats daarvan bouwt hij een hypermodern harnas om aan zijn gevangenschap te ontsnappen. Na terugkomst in de VS ontdekt Tony een complot dat ernstige gevolgen kan hebben voor de wereldbevolking. Hij besluit om met het speciale Iron Man harnas de wereld te gaan redden.

Iron Man is een spektakelfilm met veel mooie visuele beelden van actie en techniek. Het wordt nog leuker gemaakt doordat er achter Iron Man een markant persoon schuilt, waardoor de film persoonlijk en menselijk wordt. Dit maakt het allemaal weer iets realistischer, voor zover dat mogelijk is als je daarna een man van ijzer door de lucht ziet vliegen. Afijn, Iron Man brengt ijzersterk vermaak in de bios, hij spettert met z'n roodgouden ijzeren pak van het doek af. (Lycos)

Ik ben op mijn hoede als het verfilmingen betreft van striphelden. Maar de kritieken die ik las waren bijna unaniem lovend zodat ik mijn scepsis aan de kant schoof. Bij deze actiefilm volledig terecht. Schitterend acteerwerk, spectaculaire 'special effects' en boeiend van begin tot einde.

Hoofdrolspeler Robert Downey Jr., nog niet zo heel lang geleden hét enfant terrible van Hollywood, steelt op indrukwekkende wijze de show. Een aantal jaren geleden zou hij voor dit soort cinema zijn neus hebben opgehaald, vandaag zet hij als de licht arrogante grapjas Tony Stark zijn beste rol in jaren neer. En nu we het toch over sterke rollen hebben: let ook op Jeff Bridges, die de zakenpartner ( Obadiah Stane) van Tony Stark vertolkt, de verpersoonlijking van het kwaad. Het oude verhaal van nietsontziende hebzucht.

BEFORE THE DEVIL KNOWS YOU'RE DEAD **** - DRAMA

Twee broers, Andy en Hank, besluiten uit geldnood een overval op de zaak van hun ouders te plegen. Ze zijn zorgvuldig voorbereid en gaan ervan uit dat alles goed zal gaan. De afspraak is geen geweld, geen doden en dus geen slachtoffers. Maar als een van hen zich niet aan de afspraak houdt, valt het hele plan in duigen en moeten ze snel een oplossing bedenken. Vader Charles heeft echter voorgenomen niet te rusten voordat de daders gevat zijn. (trailer)

'Before the Devil Knows You're Dead' laat zien dat de cineast, Sidney Lumet, ondanks het klimmen der jaren momenteel scherper staat dan een stel vers geslepen keukenmessen: noem hem gerust Sidney Lemmet.

De film gaat van start met een door twee in geldnood verkerende broers - Philip Seymour Hoffman en Ethan Hawke! - beraamde overval op een juwelierszaak. Maar het gaat mis: er vallen schoten, en twee mensen komen om. Met chirurgische precisie, alsof hij een meedogenloze punctie op zijn personages verricht, dissecteert Lumet vervolgens de vier dagen vóór en de week ná de overval.

Die door de tijd zigzaggende vertelstructuur voelt evenwel op geen énkel moment gekunsteld aan: hoe meer je te weten komt over de door etterende familiewonden getekende voorgeschiedenis van de broers, hoe meer het verhaal aan emotionele stootkracht wint - tot de onthutsende finale je met een mokerslag van Freddy De Kerpeliaanse allure doet beseffen dat je al die tijd niet alleen naar een ultraspannende misdaadprent maar ook naar een gitzwarte, rond hebzucht, vervreemding en bittere jaloezie draaiende Amerikaanse Tragedie hebt zitten kijken.

En dan die vertolkingen! Hoffman en Hawke zijn qua uiterlijk uit twee totaal verschillende soorten natuursteen gekapt, en tóch vormen ze een overtuigend broederpaar. En als we u dan nog vertellen dat de papa wordt vertolkt door niemand minder dan Albert Finney, dan weet u het wel: rep u naar de videotheek - voordat de Gehoornde u bij de lurven grijpt. (es - Humo)

Een schitterende film die aan de ribben blijft 'plakken'.

AANRIJDING IN MOSCOU (MOSCOW, BELGIUM) **** - KOMEDIE

'Moscow, Belgium' - alias 'Aanrijding in Moskou' - gooit hoge ogen in Cannes, waar het de eerste Vlaamse film in acht jaar is. De debuutfilm van Christophe Van Rompaey trekt volle zalen en krijgt nu ook jubelende recensies. De in hoge oplage uitgedeelde Cannes-editie van Metro geeft hem vier palmen op vijf. En het grootste vakblad, Variety, noemt het een 'charmante film, perfect balancerend tussen humor en drama', met een sterke cast en een 'knockout performance' van Barbara Sarafian. Variety voorspelt dat hij in heel Europa gaat scoren. (sdf - De Standaard)

In ‘Aanrijding in Moscou’, het zoveelste pluimgewichtje uit de Faits Divers-reeks, komt het op het parkeerterrein van een grootwarenhuis tot een hoogoplaaiende scheldpartij tussen de 41-jarige huisvrouw Matty en de veel jongere truckchauffeur Johnny.

‘Kust m’n kluuten!’ en ‘Gij zijt ne klootzak eersteklas’, tieren ze, maar eigenlijk zie je al dat ze voor mekaar zijn geboren. Die kibbelpartij klinkt ook geestiger dan je zou denken: het Gents is nu eenmaal een taaltje met een buitengewoon hoge charmefactor (al kan het niet tippen aan de melodieuze elegantie van het Limburgs, of wat dacht u).

Wat een verademing ook om eindelijk eens een Vlaamse film te zien waarvan de cast níét is samengesteld uit de usual suspects, maar uit nieuwe en frisse gezichten als Jurgen Delnaet en Anemone Valcke - allebei prima. En Barbara Sarafian is zonder meer uitmuntend als de door het leven afgedroogde moeder die het deurtje naar haar hart weer heel voorzichtig op een kiertje zet. (es - HUMO)

Ghent in Belgium, in a working quarter named Moscow. 41-year old single mom Matty is just pulling out of the mall parking lot when she crashes into a truck driven by 29-year-old trucker Johnny. The two get into a heated argument over whose fault it was, and pretty soon are falling into a just as heated love affair. Matty has a hard time resisting the stubby, long-haired Johnny, even though the mother of two is afraid of risking her heart again. And her kids are even more skeptical. Meanwhile, her ex-husband Werner finds himself increasingly jealous of the new guy, even though he would never admit it ...

THE PAINTED VEIL **** - DRAMA

Walter Fane (Edward Norton), een Britse bacterioloog die in China werkt, wordt als hij tijdelijk terug is in Londen halsoverkop verliefd op Kitty (Naomi Watts). Walter heeft weinig tijd voordat hij teruggaat naar China, en dus moet hij snel beslissen: hij vraagt Kitty ten huwelijk. Zij accepteert zijn aanzoek, omdat ze beseft dat dit misschien wel haar laatste kans is op een huwelijk, en ze genoeg heeft van het saaie leven dat ze leidt bij haar ouders. Zij houdt echter niet van Walter, en dat weet hij. In China aangekomen begint Kitty al gauw een affaire met Charles Townsend (Liev Schreiber) een andere Engelsman die in hetzelfde gebied werkzaam is als vice-consul. Walter komt erachter dat zijn vrouw hem bedriegt. Als hij de kans krijgt om onderzoek te doen in een gebied in China waar cholera heerst stelt hij Kitty voor een keuze: of zij en Walter gaan scheiden, of zij gaat met hem mee naar het afgelegen, door cholera besmette gebied. Als blijkt dat Mr. Townsend niet de minste intentie heeft om met Kitty te trouwen, is haar keuze snel gemaakt en moet ze noodgedwongen met Walter mee. De allebei diep ongelukkige, met zichzelf en elkaar overhoop liggende Walter en Kitty komen midden in de cholera-epidemie voor hete vuren te staan. Dit heeft een invloed op hun relatie en langzaam maar zeker verandert er iets tussen hen.

‘The Painted Veil' is een prachtige film, gebaseerd op het gelijknamige boek van W. Somerset Maugham uit 1925. Volgens regisseur John Curran staat de titel, die gebaseerd is op een sonnet van de dichter Shelley, voor de sluier waardoor we het leven bekijken. Mensen die meer uit hun leven willen halen, meer kennis willen krijgen of hun angsten willen overwinnen moeten die sluier optillen. Dat is in de meeste gevallen niet makkelijk, maar uiteindelijk zul je er beter van worden.

In de film zijn het de twee hoofdpersonages die als het ware de sluier van hun leven optillen en tot nieuwe inzichten komen. Naomi Watts en Edward Norton leveren hierbij uitstekend acteerwerk. Zonder hun gevoelens echt uit te spreken zien we toch dat de haat en de walging voor elkaar van hun gezichten druipt, en is de negatieve spanning tussen hen goed voelbaar. Het uitzichtloze van hun situatie wordt ook pijnlijk duidelijk. Kitty en Walter kennen elkaar eigenlijk helemaal niet goed, en daar zijn ze dan: getrouwd en wel in het blubberige, modderige, hete China, waar epidemieën op de loer liggen en waar Engelstalig gezelschap meestal ver te zoeken is. Langzaam maar zeker zien we hoe hun verhouding ten opzichte van elkaar verandert, als de personages elkaar in een ander daglicht gaan zien.

Naast het vinden van de liefde speelt er ook nog andere thematiek in deze film, namelijk de misverstanden tussen verschillende culturen. De Britten komen in China om de mensen daar even te vertellen hoe het allemaal moet, geen rekening houdend met de oude cultuur, het geloof en de tradities van de Chinezen. Als er cholera uitbreekt moeten de lichamen van de overledenen meteen verbrand worden, maar de Chinezen geloven er heilig in dat de overledene op die manier nooit rust zal vinden. Dankzij deze thematiek heeft de film ook een zeer actuele invalshoek, aangezien dergelijke problematiek en onbegrip tussen culturen en religies nu nog altijd aan de orde is.

De film heeft een aantal prijzen gewonnen, waaronder een Golden Globe voor de muziek van Alexandre Desplat, die inderdaad schitterend is en perfect bij dit verhaal past. ‘The Painted Veil' is geen bombastische avonturenfilm, maar een klein, mooi verhaal over twee mensen die in een vreemd land van elkaar leren houden. (Franka Kersten)

Een stijlvol liefdesdrama over een stugge bacterioloog (een alweer ijzersterke Edward Norton die zijn scheefschaatsende vrouw (een minstens zo overtuigende Naomi Watts) wil straffen door haar mee te slepen naar een gebied waar een dodelijke ziekte woedt. Het prachtige decor, het koloniale China van de jaren twintig, krijgt u er gratis bij. (Humo)

Het is lang geleden dat een film me zo heeft weten te ontroeren en ik bij momenten mijn tranen de vrije loop heb laten gaan. Een aanrader.

THERE WILL BE BLOOD **** - DRAMA

There Will Be Blood is een meeslepend verhaal over familie, geloof, macht en olie. Het speelt zich af tegen de achtergrond van de explosieve jacht naar olie in het Californië in het begin van de 20ste eeuw. De film volgt de levensgeschiedenis van Daniel Plainview (Daniel Day-Lewis) die zich als alleenstaande vader eigenhandig opwerkt van arme mijnwerker tot oliemagnaat.

Wanneer Plainview een mysterieuze tip krijgt over een klein stadje in het Westen waar de olie letterlijk uit de grond zou spuiten, gaat hij met zijn zoontje H.W. (Dillon Freasier) op avontuur, op weg naar het stoffige Little Boston. In dit meedogenloze stadje, waar het plaatselijke vermaak zich beperkt tot de Hallelujakerk van de charismatische voorganger Eli Sunday (Paul Dano), slaan Plainview en H.W. hun slag. Maar ook al maakt de olie hen rijk, toch blijft niets bij het oude wanneer de conflicten escaleren en alle menselijke waarden – liefde, hoop, geloof, ambitie, gemeenschap en zelfs de band tussen vader en zoon – onder vuur komen te liggen als gevolg van corruptie, bedrog en de rijkelijk vloeiende olie.

Werkelijk alles aan dit relaas van een hardvochtige vent die de olievelden van het Californië van het begin van de vorige eeuw leegzuigt, lijkt een uitdaging voor het publiek. Daniel Day-Lewis' fenomenale acteerprestatie danst inderdaad op een slappe koord tussen griezelig doorleefd en complete overacting. De atonale score van Radiohead-gitarist Johnny Greenwood staat haaks op de prachtige fotografie. Schaduw en licht voeren een permanente oorlog. Close-ups en longshots zijn elkaars grootste vijanden. En het scenario geeft op geen enkel moment aan in welke richting het relaas zal trekken. Al die conflicterende elementen geven de prent iets van een sadomasochistisch treiterspelletje dat uiteindelijk uitgroeit tot een bezwerende studie over de bouwstenen van het hedendaagse Amerika, geld en geloof. De verschillende confrontaties tussen Day-Lewis' olieman en Paul 'Little Miss Sunshine' Dano's priester zal je nooit ofte nimmer vergeten. U bent gewaarschuwd! (Cinenews)

NO COUNTRY FOR OLD MEN **** - MISDAADDRAMA

Gebaseerd op het gelijknamige boek van Cormac McCarthy
Llewelyn Moss stuit tijdens de jacht op een gruwelijk moordtoneel. Zijn leven verandert voorgoed wanneer hij besluit de 2,5 miljoen dollar die hij vindt, mee te nemen. Hij gaat nog wel bij zijn jonge vrouw langs, maar hij weet dat hij het op een lopen moeten zetten. Er zullen allerlei types achter hem aan komen, onder wie sheriff Bell, die hem probeert te beschermen, en ene Chigurh, wiens motieven niemand bekend zijn.

We hebben aardig wat vreemde moordwapens voorbij zien komen, maar wat Javier Bardem (Chigurh) hier vast heeft, slaat alles. Bardem geeft dan ook gestalte aan een wraakengel zonder weerga, die een spoor van slachtoffers achterlaat. Hij achtervolgt de hele film lang een man die toevallig stuitte op een tas met geld, overgebleven na een mislukte drugsdeal, en de verkeerde beslissing nam door ermee vandoor te gaan. Voor de rol van die cowboy die zijn kans ruikt, hebben de regisserende broers Coen Josh Brolin uitgepikt. Een perfecte keuze, zoals alles in deze zenuwslopende film perfect is. Natuurlijk is er het betonnen fundament van het boek van Cormac McCarthy, maar de vertaling naar film is stijlvol en stijlvast, met de grootste zorg voor de fotografie op prachtige locaties in West-Texas, en een waterdicht script waar geen woord te veel in staat. Er is een mooie afwisseling tussen huiveringwekkende actie en bespiegelingen van de oude sheriff (Tommy Lee Jones in een glansrol), die de reeks moorden onderzoekt, die zijn gepleegd door de mysterieuze Bardem. De Coens zijn in bloedvorm en de film roept herinneringen op aan hun debuut, het spijkerharde Blood Simple. Niet voor niets heeft de film acht Oscar-nominaties! (Veronica Magazine)

Een fantastische film, evenwel niet voor gevoelige kijkers, met een perfecte mix van suspense, humor en schitterende acteerprestaties.

3:10 TO YUMA **** - WESTERN

Goede westerns worden tegenwoordig nog zelden gemaakt. Met 3:10 to Yuma is regisseur James Mangold er in geslaagd om weer eens een topper in het genre neer te zetten.

Dan Evans (Christian Bale) is een arme boer die per ongeluk een overval op een geldtransport ziet. De overvallers, geleid door de beruchte ‘outlaw’ Ben Wade (Russell Crowe), sparen hem en z’n zoons, maar gaan er met de buit vandoor. Als dezelfde Dan in het stadje Bisbee is op het moment dat Ben Wade daar wordt gearresteerd komt hij in de gelegenheid om voor een fiks geldbedrag het transport voor Wade te begeleiden. Wade wordt naar het stadje Contention gebracht om hem daar op trein van ‘3.10 to Yuma’ te zetten. Zoals het een echte western betaamt verloopt de reis naar Contention niet zonder slag of stoot. De mannen worden belaagd door indianen, de handlangers van Wade die hem willen bevrijden en uiteraard roert Wade zichzelf ook. Maar gaandeweg de reis vormt er zich een band tussen Evans en Wade. Een band die de nodige verrassingen met zich meebrengt in het spannende einde.

3:10 to Yuma voldoet aan de standaard van de western, er zijn goede en slechte kerels, het verhaal verloopt rustig en de sfeer is bedrukt. Maar vooral de acteerprestaties zijn van een erg hoog niveau, Bale en Crowe zetten een geloofwaardige en ingetogen rol neer en daar tegenin zet Ben Foster zijn rol als de secondant van Wade kleurrijk neer wat de film net even de pit geeft, die af en toe nodig is. Ook mooi is de vader/zoon relatie die zich ontwikkelt gaandeweg de film. Regisseur Mangold die met eerdere films als Copland, Girl interrupted en Walk the line hoge verwachtingen wekte, verzaakt niet en laat een zeer evenwichtige film aan je voorbij komen. Pascal

Leuk detail is dat Ben Foster, die een uitstekende schurkenrol neerzet, een opvallende gelijkenis vertoont met de wielrenner Frank Vandenbroucke.

FRACTURE *** - THRILLER

Willy Beachum is een ambitieuze assistent-Openbaar Aanklager. Op het moment dat zijn carrière eindelijk in de lift lijkt te zitten krijgt hij te maken met een zeer lastige zaak. Ted Crawford vermoordde zijn vrouw nadat hij te weten was gekomen dat zij hem bedroog. Wat op het eerste zicht een gemakkelijke zaak leek, blijkt echter in werkelijkheid anders te verlopen als Crawford wordt vrijgelaten door een technische fout in de aanklacht. Wat volgt is een gevaarlijk kat en muis spel tussen Beachum en Crawford die dacht de perfecte misdaad te hebben gepleegd...

‘Fracture' is typisch zo'n thriller die volledig voldoet aan wat het publiek van een dergelijke film verlangt. Hoofdrolspeler en dader Ted Crawford (Anthony Hopkins) is een bijna geniale vent die de (vrijwel) perfecte misdaad wil plegen en die toch sympathie weet op te roepen.
Het verhaal van de film zit knap in elkaar. Als kijker krijg je al snel de gepleegde misdaad voor ogen, vervolgens word je door de ontwikkelingen in het verhaal voortdurend voor verrassingen geplaatst.
Die verrassingen komen doordat je dan natuurlijk al weet wat er is gebeurd, de dader geeft dat ook vrijwillig toe aan de politie, maar hij heeft eerst de bewijsstukken laten verdwijnen. Zijn spontane bekentenis blijkt dan geen veroordeling te kunnen opleveren, gezien het ontbreken van de bewijsstukken.

Het is geen grootse thriller maar toch zeker het bekijken waard. De film boeit van begin tot einde en bevat een goede plot. Ideaal om op zaterdagavond, met een glaasje wijn binnen handbereik, eens lekker te ontspannen.

VIDEOBALK - YOU TUBE

Aan de rechterzijde van mijn blog bevindt zich een videobalk. Je ziet vier verschillende schermpjes onder elkaar die om de zoveel tijd veranderen van uitzicht. Het zijn allemaal filmpjes die je kan vinden op You Tube. Er is een uitgebreide keuze. Er zit veel 'brol' bij maar er zitten ook een aantal 'pareltjes' tussen.

Als je met de cursor over het schermpje beweegt verschijnt er een balkje tekst met de inhoud van het fragment en hoe lang het duurt. Er zitten hilarische fragmenten tussen. Zoals een vrouw die de micro, bij het spreken, ter hoogte van haar rechter oor houdt. Een boenmachine die met de boener aan de haal gaat. Een vrouw die op vakantie, met een parachute, de lucht wordt ingetrokken maar eerst nog een aantal meters op haar buik over het strand wordt meegesleurd.
Allerlei sportfragmenten met bijvoorbeeld een keeper die bij de interceptie van een bal zodanig snel naar de bal gaat dat hij dreigt met bal en al buiten het strafschopgebied te belanden. In een ultieme poging om dit te voorkomen legt hij, vooraleer hij zelf buiten de zestien meter tuimelt, de bal er nog net binnen. Een speler van de tegenpartij neemt hem gewoon mee en scoort. Een van de beste fragmenten is dit waarbij een kleine hond een staaf, ik denk vuurwerk, te pakken krijgt en ermee wegloopt. Ondertussen schieten er vuurpijlen alle kanten op.

Sommige filmpjes zijn tegelijkertijd heel grappig maar ook tragisch. Je vindt er niet alleen grappige beelden. Je kan ook fragmenten bekijken uit, Johan Cruijf, de Film of uit shows van cabaretiers als Alex Agnew of Klaas van der Eerden. Er zijn zelfs fragmenten uit actualiteitsprogramma's te volgen. Het loont echt de moeite om op een of meerdere schermpjes te klikken. Veel plezier.

EASTERN PROMISES **** - THRILLER

Anna is een jonge idealistische vroedvrouw. Wanneer een Russische vrouw in haar armen sterft tijdens de bevalling wil ze dan ook kost wat kost de waarheid achterhalen. De enige sporen die Anna echter heeft zijn de agenda van de jonge moeder en een luciferdoosje die Anna naar het hart van de Russische maffia leiden waar ze kennismaakt met Nikolai. Wat Anna niet weet is dat Nicolai binnen de maffia de man is die ervoor zorgt dat de lijken onherkenbaar zijn en hun moordenaars onvindbaar. En om de zaken nog te verergeren blijkt de agenda van de Russische vrouw bewijzen te bevatten tegen Nikolais baas...(info: http://www.cinebel.be/)

Ik hou ervan als een film vanaf de eerste seconden mijn aandacht opeist. Bij Eastern Promises is dit zeker het geval. De openingsscène is prachtig maar ook wreed. De spanning is te snijden als een jonge man een kapperszaak binnen loopt en het eerste wat hij doet is het draaien van het bordje, dat ophangt aan de voordeur, van 'open' naar 'gesloten'. Wanneer hij zich omdraait naar de kapper Azim, spreekt zijn gezicht boekdelen. De paniek druipt eraf.De toon is meteen gezet,de film verveelt op geen enkel moment en de spanning is op sommige momenten ondraaglijk. De acteerprestaties zijn ronduit schitterend waarbij Viggo Mortensen ontegensprekelijk de show steelt.De weergaloze gevechtsscène in het Russische badhuis is beklemmend.Alle ingrediënten zijn aanwezig voor ongeveer één uur en veertig minuten kijkplezier.Een film om in het oog te houden tijdens de Oscaruitreiking!

DAS LEBEN DER ANDEREN ***** - DRAMA

Het boek is altijd beter dan de film. Ik weet niet of het boek Das Leben der Anderen bestaat maar de film is gewoon schitterend, een echte aanrader. Hij is wel confronterend en blijft hangen. Er wordt veel geklaagd en gezeurd en de mensen zijn vlug ontevreden. Maar na het bekijken van deze film moet je beseffen in wat voor luilekkerlandje we leven.

Het verhaal speelt zich af in het jaar 1984 in het vroegere Oost Duitsland. Stel je voor dat je het gevoel hebt dat je constant wordt gevolgd, dat je doen en laten voortdurend worden gecontroleerd, dat je thuis wordt afgeluisterd in iedere kamer. Moeten vrijen zonder geluid te maken!De minste kritiek op het beleid kan je in de cel doen belanden. Als je carriëre wilt maken moet je mee heulen met het regime en al je principes over boord gooien. Voor vrouwen komt het er op neer dat ze zich moeten prostitueren.

Maar het is niet allemaal kommer en kwel in de film. Het gaat ook over liefde, mededogen en warm menselijk gevoel. Het hoofdpersonage, een kapitein van de Stasi, begint te twijfelen aan de methodes van het regime en komt tot inkeer en brengt op die manier zijn eigen leven in gevaar. Heel aandoenlijk allemaal.